Pesten: Ik of jij?
Elke dag is er wel iemand het doelwit van pesterijen. Adriel is negentien jaar oud en is een atleet.
Zijn bijnaam is "Pitbull" omdat hij graag in de problemen zit. Als er ergens gevochten wordt, is hij er zeker bij. Hij zet de ene jongen tegen de andere op en is de tel kwijtgeraakt van het aantal vechtpartijen en niet te vergeten zijn talloze gemene woorden.
Adriel houdt van voetballen, maar ergert zich altijd aan iedereen door te zeggen dat sommigen van hen stokken hebben in plaats van benen.
Voor sommigen is zijn gedrag onaanvaardbaar, en sommigen zijn zelfs gestopt met met hem te praten.
Wat velen niet weten is dat Adriel, voordat hij zo'n persoon werd, te maken had met fysieke en verbale agressie en door zijn vrienden werd buitengesloten. Vaak kon men hem in zijn eentje zien spelen. Was dat omdat hij het financieel niet goed had? Of omdat hij elke dag met dezelfde kleren of schoenen naar school ging?
Uiteindelijk kwam Adriel tot de conclusie dat als hij een agressor werd in plaats van een slachtoffer, hij door zijn vrienden zou worden geaccepteerd.
Door zo te denken, zette hij de vicieuze cirkel van het pesten alleen maar voort. In feite speelt Adriel geen voetbal en is hij ook geen atleet.
Adriel is een normale jongen, klein voor zijn leeftijd en mager.
Maar zijn verhaal is waar. Wat kunnen ze hieraan doen? We moeten een einde maken aan de vicieuze cirkel van het pesten.
Translation done by Pietro Betlem, student in translation at the Vrije Universiteit Brussel